بیاد دایی عزیزم در صدمین روز هجرت غریبانه اش
همه چیز را یاد گرفته ایم!
یاد گرفته ایم که چگونه بی صدا بگرییم
یاد گرفته ایم که هق هق گریه هایمان را با بالشمان ..بی صدا کنیم
تو نگرانم نشو !!
همه چيز را یاد گرفته ایم !
یاد گرفته ایم چگونه با تو باشیم بی آنکه تو باشی !
یاد گرفته ایم ....نفس بکشیم بدون تو......و به یاد تو !
یاد گرفته ایم که چگونه نبودنت را با رویای با تو بودن...
و جای خالی ات را با خاطرات با تو بودن پر کنیم !
تو نگرانم نشو !!
همه چيز را یاد گرفتهایم!
یاد گرفته ایم که بی تو بخندیم.....
یاد گرفته ایم بی تو گریه کنیم...و بدون شانه هایت....!
یاد گرفته ایم...که دیگر عاشق نشویم به غیر تو !
یاد گرفته ایم که دیگر دل به کسی نبندیم ....
و مهمتر از همه یاد گرفته ایم که با یادت زنده باشیم و زندگی کنیم !
اما هنوز یک چیز هست ...که یاد نگر فته ایم ...
که چگونه.....!
برای همیشه خاطراتت را از صفحه دلمان پاک کنیم ...
و نمی خواهیم که هيچ وقت یاد بگیریم ....
تو نگرانم نشو !!
فراموش کردنت" را هيچ وقت یاد نخواهیم گرفت .
(در میان زندگان کسی برای عاشق شدن نیست)!
