دارا جهان ندارد،
 سارا زبان ندارد
 بابا ستاره ای در هفت
 آسمان ندارد
> 
کارون ز چشمه خشکید،
 البرز لب فرو بست
 حتا دل دماوند، آتش
 فشان ندارد
> 
دیو سیاه دربند، آسان
 رهید و بگریخت
 رستم در این هیاهو،
گرز گران ندارد
> 
روز وداع خورشید،
 زاینده رود خشکید
 زیرا دل سپاهان، نقش
 جهان ندارد
> 
بر نام پارس دریا،
 نامی دگر نهادند
 گویی که آرش ما، تیر و
 کمان ندارد
> 
دریای مازنی ها، بر
 کام دیگران شد
 نادر، ز خاک برخیز،
 میهن جوان ندارد
> 
دارا کجای کاری،
 دزدان سرزمینت
 بر بیستون نویسند،
 دارا جهان ندارد
> 
آییم به دادخواهی،
 فریادمان بلند است
 اما چه سود، اینجا
 نوشیروان ندارد
> 
سرخ و سپید و سبز است
 این بیرق کیانی
 اما صد آه و افسوس،
 شیر ژیان ندارد
> 
کو آن حکیم توسی،
 شهنامه ای سراید
 شاید که شاعر ما دیگر
 بیان ندارد
> 
هرگز نخواب کوروش، ای
 مهر آریایی
 بی نام تو وطن نیز نام
 و نشان ندارد