این کابلهای لعنتی!
این کابلهای لعنتی!
دو سه روزی است
ارتباط اینترنتی مشترکان اینترنت در ایران، به
خاطر پاره شدن یک کابل در منطقه خلیج فارس، دچار
مشکل جدی شده است. روز پنجشنبه گذشته برای چندمین
بار لنگر کشتی عبوری در فجیره امارات شبکه زیرساخت
کشور و حدود ۳۰ میلیون کاربر اینترنتی را دچار شوک
جدیدی کرد. شاید برایتان این سؤال پیش آمده باشد
که یک کابل ارتباطی زیردریایی چه ساختمانی دارد و
چگونه جاگذاری یا تعمیر میشود.
راستش آن طورها
که فکر میکنید، این کابلهای زیردریایی ترد و
شکننده نیستند. یک کابل زیردریایی، لایههای
محافظتکننده زیادی دارد که آن را در برابر آب و
عوامل فیزیکی مصون نگه میدارند. قسمتی از کابل که
مسئول انتقال اطلاعات است، فیبرهای اپتیک هستند،
لایههای زیادی در خارج لایه فیبرهای اپتیک (۸) از
آن محافظت میکنند:
۱- لایه پلیاتیلنی
۲- یک نوع پلیاستر خاص با نام تجاری مایلار
۳- سیمهای فلزی
۴- محافظ آب از جنس آلومینیوم
۵- لایه پلیکربنات
۶- لولههای مسی یا آلومینیومی
۷- ژل نفتی
تصویر کشتی مدرن
رنه دکارت که وظیفهاش کار گذاشتن کابلهای
زیردریایی است
کشتیها ماهیگیری، لنگرهای
کشتیها، جریانهای آبی قدرتمند زیر دریا و حتی
گاز گرفتن کوسهها میتوانند باعث آسیب دیدن این
کابلها شود. خرابکاری در زمان جنگ هم میتواند
عامل دیگری برای قطعشدگی باشد. شاید یادتان باشد
که سال گذشته به دنبال پاره شدن همزمان کابلهای
متعدد در منطقه خاورمیانه و کانال سوئز، شایعاتی
در مورد دخالت عوامل خارجی مطرح شده بود.
در
خطوط ارتباطی زیردریایی اولیه، قطع شدن کابلها
بسیار بیشتر رخ میدادند، چرا که کابلها ساختاری
ساده داشتند و به سادگی روی بستر دریا قرار داده
میشدند.
برای تعمیر کابلهای اسیبدیده، قسمت
آسیبدیده باید به کمک قلابی به سطح آب آورده شود
و تعمیر شود. گاهی کابلها را برای محافظت بیشتر
در بستر دریا مدفون میکنند، در این صورت اگر
قسمتی از کابل در زیر بستر دریا آسیب دیده باشد،
باید، قسمتهای سالم دو طرف موضع دچار مشکل، هر یک
به تنهایی بیرون آورده شوند و بعد قطعه جدیدی،
جایگزین قسمت آسیبدیده شود.
http://www1. alcatel-lucent. com/submarine/ how/inputs/ repairing/ repairing. sw
